Met Veolia Voices neem je een duik in de leefwereld van degenen die zich elke dag inzetten voor een mooiere wereld.
Het zijn authentieke,
inspirerende en vooral menselijke verhalen.
Benieuwd naar de mannen en vrouwen die elke dag bijdragen aan een duurzame toekomst voor iedereen?
Luister mee en ontdek wat we nu precies doen bij Veolia.
Hallo beste luisteraars en welkom bij Veolia Voices.
De podcast waarin we jullie laten kennismaken met een van jullie collega's van Veolia België en Luxemburg.
Ik ben Marisa Tondat en ik stel jullie vandaag voor aan maar liefst twee collega's.
Karen Vander-Beken,
Operations Analyst non-ferro,
en Bob Van Rensbergen,
Operations Engineer.
Allebei werkzaam bij Valomet in Gent.
Dag Karen,
dag Bob.
Hallo.
Goeiemorgen.
Voor we in de inhoud gaan duiken van jullie job,
wil ik jullie even een kort vraagje stellen.
Stel,
je zou de dynamiek van jullie afdeling of van jullie job moeten vatten in een muzieknummer.
Voor welk nummer zouden jullie kiezen?
Dat is wel een heel toffe vraag,
dat.
Moeilijk.
Ik weet wel eentje.
Ik denk dat ik,
als het oké is voor u,
Bob,
zou ik gaan voor
Black & Gold.
Ik denk dat dat van Sam Sparrow is.
Ja,
inderdaad.
Waarom niet?
Black,
omdat ons materiaal dat we binnenkrijgen,
zwart slash grijs is.
En gold,
omdat het toch nog veel waard is wat erin zit.
Ja, juist.
Leuk,
leuk.
Dat is een leuke analogie.
Ik stel voor dat we even kort naar een fragmentje luisteren van dat nummer.
Ja,
dat is goed.
Tof nummer toch,
hè?
Heel tof,
Karen.
Goed gedaan.
Voor we in de inhoud duiken van jullie huidige functie,
wil ik even vragen wat jullie hiervoor hebben gedaan.
Karen,
wat deed jij voor je bij ons kwam werken?
Ik heb zeven jaar gewerkt bij Versele Laga.
Dat is een Belgische firma.
Daar was ik ook controller,
interne auditor.
Een beetje hetzelfde als wat ik nu doe.
Maar na zeven jaar had ik het toch wel gezien.
En dan heb ik...
Bewust gekozen voor een firma die bezig is met de circulaire economie en ben ik zo terechtgekomen bij Veolia.
Oké,
en jij Bob?
Bij mijn vorige werkgever was ik project engineer.
Daar werkte ik projecten uit van A tot Z.
Vooral in aluminiumprofielen,
lineaire geleidingen,
hefzuilen enzovoort.
Het laatste half jaar was ik eigenlijk nog accountmanager.
En daar ben ik gestopt in december '23 en ben in januari van dit jaar begonnen bij Veolia.
En wat doe je nu bij Veolia?
Nu bij Valomet ben ik Operations Engineer.
Dat wil zeggen dat ik mede verantwoordelijk ben voor de dagelijkse operationele activiteiten op een technisch vlak.
Onder andere zien dat de machines goed draaien.
Ik ben verantwoordelijk voor het onderhoud van de machines.
Stilverbeteringen voor de productie te optimaliseren.
Dus een lijn die stilvalt is een nachtmerrie voor jou?
Dat is inderdaad een nachtmerrie voor jou.
Voor mij.
Niet voor mij,
maar wel voor jou.
En jij Karen,
wat doe jij bij Valomet?
Ik ben Operations Analyst,
non-ferro.
Dat klinkt heel fancy,
maar dat is ook fancy.
Ik probeer de sleutelfiguur te spelen tussen finance en operations,
wat wel een noodzaak is in veel bedrijven,
om de communicatie daartussen vlot te laten verlopen.
Dus het is enerzijds controle en budgettering van financiële cijfers,
maar anderzijds toch met een groot been nog bij de operationele te blijven.
Dus dat is dan controle van de voorraad,
maar ook nazicht op inputmateriaal en outputmateriaal,
om daar toch voldoende voeling mee te hebben.
Oké, wacht even,
want je wordt heel technisch.
Even een stapje terug,
je haalde daarnet de term non-ferro aan.
Wat is dat precies,
non-ferro?
Non-ferro zijn materialen die geen ijzer bevatten.
Dus non-ferro van niet-ijzer.
Dus om een voorbeeld te geven,
dat is aluminium,
koper,
zink,
messing,
maar ook...
edelmetalen zoals goud en zilver.
Oké,
dat lijkt me iets heel bijzonders binnen Veolia.
Zijn jullie speciaal?
En hoezo dan,
Bob?
We zijn zeker speciaal,
denk ik.
We zijn van de weinigen dat dat doen.
Toch een van de grootste denk ik dat dat doen.
Dus op dat vlak alleen al speciaal.
Heb je nog redenen van dat we speciaal zijn,
Karen?
Ik denk dat ik dat wel kan aanvullen.
De naam zelf zegt het al,
Valomet.
Dus we valoriseren eigenlijk metalen.
Valomet zelf is een van de grootste verwerkingsinstallaties binnen Europa,
waarbij we de ultrafijne non-ferro-metaaldeeltjes verwerken.
En met ultrafijn is echt kleiner dan 20 millimeter wat uniek is binnen de recyclagewereld.
Stel,
ik ben een zak bodemassen,
want dat is wat jullie behandelen,
bodemassen.
Voor de luisteraars,
dat is eigenlijk wat er overblijft na het verbranden van materialen van afval in een afvalverbrandingsinstallatie.
Die assen worden dus in zakken gestopt en die komen bij jullie aan.
Wat gebeurt er met die zak?
Het komt bij ons aan in bulk,
niet direct in zakken.
Het materiaal dat wij krijgen is ook non-ferro.
De ruwe bodemassen gaan bijvoorbeeld naar andere sites.
Zoals onze site in Grimbergen, Valomac.
Daar krijgen ze de ruwe bodemassen binnen.
halen ze al de grotere non-ferro-delen uit en de ferro-delen en dan de kleine stukjes 0 tot 20 mm komen dan naar ons,
ook in bulk.
Die worden bij ons in een bunker gedaan,
gaan dan in een hopper,
in een machine,
zo de machine door.
En daar maken we eigenlijk een scheiding tussen lichte delen en zware delen.
Die zware delen gaan dan wel in big bags,
wel in zakken.
Die lichtere delen ook,
of ook in bulk.
En zo verwerken die eigenlijk op onze installatie in Gent.
Daarna hebben die nog een ander leven,
maar daar gaat Karen meer uitleg over kunnen geven.
Je haalde daarnet aan hopper.
Ik ken alleen de schilder Hopper,
de kunstenaar.
Ik stel voor,
Karen,
dat jij toch even dieper ingaat op wat is dat precies,
zo'n hopper?
Wat doet dat dan met die bodemassen?
Die hopper is eigenlijk gewoon ook een soort van bunker,
de ingangspoort van de rest van de installatie.
Met een wielader scheppen ze eigenlijk het materiaal uit de logette.
En vullen ze de hopper en van daaruit gaan alle non-ferro-deeltjes door naar de rest van de verwerking.
En wat is dan de rest van de verwerking?
Zoals Bob het al zei,
het is echt de scheiding van licht en zwaar materiaal.
Maar dan zouden we heel technisch gaan met densimetrische tafels.
Op zich gewoon de scheiding tussen licht en zwaar.
En dan hebben we nog eddy current staan.
Maar het is allemaal heel technisch en daarvoor hebben we onze operations-mannen.
Oké.
Goed.
Wat recupereren jullie voornamelijk uit deze bodemassen?
Zoals daarnet vermeld,
is het aluminium een groot aandeel.
Ik denk dat dat 40% is.
Dat gaat naar smelters in Europa.
En daarnaast ook een koperfractie.
Een koperfractie dat nog 70% uit koper bestaat.
Maar daarnaast ook edelmetalen,
zoals zilver en goud.
Maar dat zijn dan echt parts per million,
gram per ton.
Dus dat zijn heel kleine hoeveelheden.
In welke zin dragen jullie bij aan het feit dat Veolia...
de referentie is van ecologische transformatie?
Wij willen dus circulaire economie ondersteunen.
Hoe doen jullie dat bij Valomet?
Wat leuk is om te weten, is dat het materiaal dat wij recupereren vroeger verloren ging.
Dus nu wordt dat gebruikt,
bijvoorbeeld aluminium in de auto-industrie,
wordt dat teruggebruikt,
hersmolten tot nieuwe stukken.
Het is wel belangrijk om te melden dat het materiaal dat wij recycleren niet voor alles opnieuw kan gebruikt worden.
Voor vliegtuigen kan het niet gebruikt worden,
omdat die vereisten heel anders zijn dan voor de auto-industrie.
Maar dat is dan een mooi voorbeeld wat eigenlijk nog gebeurt,
met al het materiaal dat eigenlijk vroeger verloren ging,
nog niet zo heel lang geleden.
Zijn er zaken,
Karen,
waar mensen verbaasd over zouden zijn,
die specifiek bij jullie gebeuren?
Ja,
ik denk dat we daar een mooi wistjedatje kunnen zeggen,
zoals mijn collega Bob hier het soms zegt.
Maar als je nu één camion hebt of een vrachtwagen met niet-recycleerbaar materiaal,
dan zit er daar ongeveer het equivalent in van tien koperkranen.
Wat toch wel mooi is,
dat we dat terug in de omloop kunnen brengen.
Tien koperkranen,
die zitten dan in dat afval ofzo?
Nee,
dat is wel belangrijk om te weten.
Dat er niet effectief tien koperkranen in een camion toekomen.
Maar dat dat eigenlijk in heel kleine stukjee verdeeld zit over die non-ferro-metalen.
En die kleine stukjes recupereren we dan.
Het is misschien ook leuk om te weten dat uit 100 kilogram non-ferro,
dat we daar ongeveer een 40 kilogram aluminium uithalen en een 10 kilogram...
koper.
En ook nog een leuk wistjedatje,
als we toch bezig zijn,
is dat de energie dat het vraagt om die koper eruit te halen ongeveer 80% lager ligt dan bij een klassieke mijnbouw.
En bij aluminium zelfs 95%.
Dat is ook wel leuk om te weten.
Dat is heel veel.
Zijn er zo'n aantal misvattingen over jullie afdeling,
of over jullie specifieke tak van dienst die bij collega's zouden kunnen bestaan?
Ik denk dat ik hier nog niet lang genoeg werk om echt al de misvattingen te weten.
Dat ga ik aan Karen over laten.
Karen?
Ja,
wat wij krijgen bij
Valomet, of binnen Veolia zijn we wel gekend,
dus we krijgen heel veel bezoek,
interne en externe mensen.
Maar dan krijgen we toch regelmatig de vraag van,
kunnen we dan misschien straks ook kijken naar die goudstaven,
of hebben jullie hier een kluis?
Maar dan moeten we ze spijtig genoeg toch teleurstellen van,
ja,
dat zijn niet wij die de goudstaven zelf opslaan,
maar dat is een eindverwerker,
de smelter,
die dat dan uitsplitst en die dan wel degelijk een kluis heeft met goudstaven.
En als je het in een getal zou uitdrukken,
in een percentage,
hoeveel procent zou dat dan zijn?
Van goud?
Van edelmetalen.
Ja,
ik denk dat we toch iets meer dan 100 kilo goud kunnen recupereren per jaar.
Niet in goudstaven,
maar opnieuw,
we geven het door aan de kleine stukjes allemaal.
Dus je mag ze niet komen zoeken,
ze zijn er niet.
Jammer.
Je kunt ze komen zoeken,
maar je gaat ze niet vinden.
Oké,
dat onthoud ik.
We komen stilaan aan het einde van deze aflevering.
Tijd dus voor het MFP.
Bij Veolia gebruiken we het meervoudig prestatiemodel of MFP om onze doelstellingen te bepalen en onze projecten te evalueren.
We stellen het hier voor als een cirkel
vastgezet op een as.
Je kunt het eigenlijk een beetje vergelijken met het rad van fortuin.
Er zijn vijf domeinen:
maatschappij,
sociaal,
milieu,
commercieel en economisch-financieel.
En elk domein heeft dan weer zijn doelstellingen.
Ik stel voor aan jullie beiden dat jullie even aan het rad draaien,
of tenminste één van de twee dan toch,
aan dat rad draait.
We kijken waar het stopt en dat gaan we dan vervolgens linken aan jullie job.
Wie van de beiden gaat er aan het rad draaien?
Doe maar,
Karen.
Yes.
Oké,
go Karen.
Leuk,
we komen uit op sociale prestaties.
Dat is wel eens helemaal anders dan de technische omgeving waarin jullie werkzaamheden verrichten.
Hoe kunnen jullie dat linken aan jullie job?
Dat is inderdaad minder technisch,
maar ik vind dat wel...
Een heel belangrijke,
want ik denk dat we allemaal zelf ons heel veel opleggen op privé- en werkvlak.
We willen alles maar meer doen voor onze kinderen,
voor onszelf.
Dus je neemt dat allemaal wel...
Als ik voor mezelf spreek,
denk ik dat iedereen dat wel een keer meeneemt naar het werk.
Dus ik vraag zelf ook wel een keer aan collega's alles goed of probeer het wat luchtiger te maken.
Dus ik vind dat een niet te onderschatten aspect op het werk ook.
Ja,
zeker.
Het zit ook in kleine dingen.
Onlangs hebben we ook een leuke barbecue gedaan met de collega's van Valomet.
Ik had mijn barbecue van thuis mee.
We waren vlees gaan halen.
Ik had spelletjes mee in een cornhole en een sjoelbak meegenomen om tussendoor spelletjes te spelen.
En dat is eigenlijk een ideale gelegenheid om met de collega's te kunnen praten in een niet-werken omgeving.
En dat is ook superbelangrijk.
Heel fijn om te horen.
Dan zijn we aan het einde van de podcast gekomen.
Er rest mij nog alleen jullie allebei te bedanken.
Dank je wel,
Karen.
Dank je wel,
Bob.
Dat jullie tot hier zijn gekomen voor deze aflevering.
Wat ik heb onthouden uit deze podcastaflevering is...
Bij Valomet behandelen we bodemassen die bij het verbrandingsproces van afval ontstaan.
Want het is niet omdat afval in rook opgaat,
dat het ook verloren is.
We recupereren uit die bodemassen...
ultrafijne,
non-ferro-metaaldeeltjes.
Dat gaat dan vooral om koper en aluminium.
Door ze te recycleren zetten we ze opnieuw in, in verschillende industrieën.
Een mooi voorbeeld van circulaire economie dus.
Ik onthoud ook dat we dankzij Valomet onze CO2-voetafdruk aanzienlijk verlagen.
Want recyclage kost soms 95% minder energie dan klassieke mijnbouw.
Wat ik ook onthoud,
is dat niet alles wat glittert goud is.
Nee.
Valomet heeft helaas geen kluis met houtstaven.
Ook al recupereren ze edelmetalen uit de non-ferrometaaldeeltjes,
die worden afgevoerd en bij verwerkers eventueel omgezet in houtstaven.
Jammer.
Dank aan jullie beste luisteraars.
Blij dat jullie er vandaag bij waren.
Ben je fan van onze podcast?
Aarzel dan niet om hem te delen met je collega's en ja,
zelfs met je vrienden en familie.
Mocht je je mening willen delen over de...
inhoud van deze podcast,
dat kan ook.
Stuur een mailtje naar de afdeling communicatie.
Je vindt hun mailadres op het intranet.
Ben je nog geen collega?
Kijk dan even naar onze LinkedIn-pagina Veolia Belgium & Luxemburg en laat ons daar een berichtje na.
Ik ben Marisa Tondat en ik nodig je nu al uit voor een volgende aflevering waarin we jou met veel plezier aan een andere collega gaan voorstellen.